دعای ایام هفته

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

بِسمِ اللهِ كَلِمَةِ المُعتَصِمينَ وَمَقالَةِ المُتَحَرِّزينَ، وَأعوذُ بِالله تَعالى مِن جَورِ الجائِرينَ، وَكَيدِ الحاسِدينَ وَبَغي الظّالِمينَ، وَأحمَدُهُ فَوقَ حَمدِ الحامِدينَ.

به نام خدا، سخن پناه‌جویان و گفتار کسانی که خود را از گزند نگاه می‌دارند. از ستم ستمکاران، نیرنگ حسودان و تجاوز بیدادگران به خدای بلندمرتبه پناه می‌برم و او را فراتر از ستایش همهٔ ستایشگران می‌ستایم.

اللهُمَّ أنتَ الواحِدُ بِلا شَريكٍ، وَالمَلِكُ بِلا تَمليكٍ، لا تُضادُّ في حُكمِكَ، وَلا تُنازَعُ في مُلكِكَ، أسألُكَ أن تُصَلّيَ عَلى مُحَمَّدٍ عَبدِكَ وَرَسولِكَ، وَأن توزِعَني مِن شُكرِ نُعماكَ ما تَبلُغُ بي غايَةَ رِضاكَ، وَأن تُعينَني عَلى طاعَتِكَ، وَلُزومِ عِبادَتِكَ، وَاستِحقاقِ مَثوبَتِكَ بِلُطفِ عِنايَتِكَ، وَتَرحَمَني بِصَدّي عَن مَعاصيكَ ما أحيَيتَني، وَتوَفِّقَني لِما يَنفَعُني ما أبقَيتَني، وَأن تَشرَحَ بِكِتابِكَ صَدري، وَتَحُطَّ بِتِلاوَتِهِ وِزري، وَتَمنَحَني السَّلامَةَ في ديني وَنَفسي، وَلا توحِشَ بي أهلَ اُنسي، وَتُتِمَّ إحسانَكَ فيما بَقيَ مِن عُمري، كَما أحسَنتَ فيما مَضى مِنهُ يا أرحَمَ الرَّاحِمينَ.

خدایا، تو یکتای بی‌همتا و فرمانروایی هستی که کسی فرمانروایی را به تو نبخشیده است. در حکم تو با تو مخالفتی نمی‌شود و کسی در فرمانروایی با تو ستیز نمی‌کند. از تو می‌خواهم بر محمد، بنده و فرستاده‌ات، درود فرستی و چنان سپاس نعمت‌هایت را به من الهام کنی که به نهایت خشنودی‌ات برسم. با لطف و عنایتت یاری‌ام کن تا فرمانت را ببرم، بر عبادتت پایدار بمانم و شایستهٔ پاداشت شوم. تا زنده‌ام، با بازداشتنم از نافرمانی‌هایت بر من رحم کن و تا مرا باقی می‌داری، به آنچه سودم می‌رساند توفیقم ده. با کتابت سینه‌ام را گشاده کن و با خواندنش بار گناهم را فرو ریز. دین و جانم را سلامت بدار و مونس‌هایم را به سبب من دچار وحشت مکن. در باقی عمرم نیکی‌ات را بر من کامل کن، همان‌گونه که در گذشتهٔ آن به من نیکی کردی، ای مهربان‌ترین مهربانان.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

بِسمِ الله الَّذي لا أرجو إلاّ فَضلَهُ، وَلا أخشى إلاّ عَدلَهُ، وَلا أعتَمِدُ إلاّ قَولَهُ، وَلا اُمسِكُ إلاّ بِحَبلِهِ، بِكَ أستَجيرُ يا ذا العَفوِ وَالرِّضوانِ مِن الظُّلمِ وَالعُدوانِ، وَمِن غِيَرِ الزَّمانِ، وَتواتُرِ الأحزانِ، وَطوارِقِ الحَدَثانِ، وَمِن انقضاء المُدَّةِ قَبلَ التَّأهُبِ وَالعُدَّةِ، وَإياكَ أستَرشِدُ لِما فيهِ الصَّلاحُ وَالإصلاحُ، وَبِكَ أستَعينُ فيما يَقتَرِنُ بِهِ النَّجاحُ وَالإنجاحُ، وَإياكَ أرغَبُ في لِباسِ العافيَةِ وَتَمامِها وَشُمولِ السَّلامَةِ وَدَوَامِها، وأعوذُ بِكَ يا رَبِّ مِن هَمَزاتِ الشَّياطينِ، وَأحتَرِزُ بِسُلطانِكَ مِن جَورِ السَّلاطينِ، فَتَقَبَّل ما كانَ مِن صَلاتي وَصَومي، وَاجعَل غَدي وَما بَعدَهُ أفضَلَ مِن ساعَتي وَيَومي، وَأعِزَّني في عَشيرَتي وَقَومي ، وَاحفَظني في يَقظَتي وَنَومي، فَأنتَ اللهُ خَيرٌ حافِظاً وَأنتَ أرحَمُ الرّاحِمينَ.

به نام خدایی که تنها به بخشش او امید دارم، تنها از دادگری او بیم دارم، تنها به سخن او تکیه می‌کنم و تنها به ریسمان او چنگ می‌زنم. ای صاحب گذشت و خشنودی، از ستم و تعدی، از دگرگونی‌های روزگار، اندوه‌های پی‌درپی و پیشامدهای ناگهانی و از پایان یافتن عمر پیش از آمادگی و فراهم کردن توشه، به تو پناه می‌آورم. در آنچه مایهٔ درستی و اصلاح است از تو راهنمایی می‌خواهم و در آنچه کامیابی و به نتیجه رسیدن کار را در پی دارد از تو یاری می‌جویم. از تو جامهٔ عافیت و کمال آن و سلامتی فراگیر و پایدار می‌خواهم. پروردگارا، از وسوسه‌های شیطان‌ها به تو پناه می‌برم و از بیداد فرمانروایان در پناه فرمانروایی تو قرار می‌گیرم. نماز و روزه‌ام را بپذیر و فردا و پس از آن را از این ساعت و امروز بهتر کن. مرا در میان خویشان و قومم سربلند بدار و در بیداری و خواب نگاهم دار، که تو، ای خدا، بهترین نگهبان و مهربان‌ترین مهربانانی.

اللهُمَّ إنّي أبرأُ إلَيكَ في يَومي هذا وَما بَعدَهُ مِنَ الآحادِ مِنَ الشِّركِ وَالإلحادِ، وَاُخلِصُ لَكَ دُعائي تَعَرُّضاً لِلإجابَةِ، وَأُقيمُ عَلى طاعَتِكَ رَجاءً لِلإثابَةِ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ خَيرِ خَلقِكَ الدَّاعي إلى حَقِّكَ، وَأعِزَّني بِعِزِّكَ الَّذي لا يُضامُ، وَاحفَظني بِعَينِكَ الَّتي لا تَنامُ، وَاختِم بِالانقِطاعِ إلَيكَ أمري وَبِالمَغفِرَةِ عُمري، إنَّكَ أنتَ الغَفورُ الرَّحيمُ.

خدایا، در این روز و یکشنبه‌های پس از آن، در پیشگاه تو از شرک و روی‌گردانی از حق بیزاری می‌جویم. دعایم را برای تو خالص می‌کنم، به امید اجابت، و بر فرمان‌برداری از تو پایدار می‌مانم، به امید پاداش. پس بر محمد، بهترین آفریده‌ات و دعوت‌کننده به حق تو، درود فرست. با عزت گزندناپذیرت مرا عزیز بدار و با چشم همیشه بیدارت نگاهم دار. سرانجام کارم را دل بریدن از همه و روی آوردن به تو قرار ده و عمرم را با آمرزش به پایان ببر، که تو آمرزنده و مهربانی.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

الحَمدُ للهِ الَّذي لَم يُشهِد أحَداً حينَ فَطَرَ السَّماواتِ وَالأرضَ ، وَلا اتَّخَذَ مُعيناً حينَ بَرَأ النَّسَماتِ، لَم يُشارَك في الإلهيَّةِ، وَلَم يُظاهَر في الوَحدانِيَّةِ، كَلَّتِ الألسُنُ عَن غايَةِ صِفَتِهِ، وَالعُقولُ عَن كُنهِ مَعرِفَتِهِ، وَتَواضَعَتِ الجَبابِرَةُ لِهَيبَتِهِ، وَعَنَتِ الوُجوهُ لِخَشيَتِهِ، وَانقادَ كُلُّ عَظيمٍ لِعَظَمَتِهِ.

ستایش از آن خدایی است که هنگام آفرینش آسمان‌ها و زمین کسی را گواه نگرفت و هنگام آفریدن جان‌ها یاوری برنگزید. کسی در خدایی با او شریک نیست و در یگانگی‌اش پشتیبانی ندارد. زبان‌ها از بیان نهایت وصفش و خردها از شناخت حقیقتش ناتوان‌اند. گردنکشان در برابر هیبتش فروتن‌اند، چهره‌ها از بیم او فرو افتاده‌اند و هر بزرگی در برابر عظمتش سر فرود آورده است.

فَلَكَ [فله] الحَمدُ مُتَواتِراً مُتَّسِقاً ومُتَوالياً مُستَوسِقاً وَصَلَواتُك [صَلَواتُهُ] عَلَى رَسولِكَ [رَسولِهِ] أبَداً وَسَلامُكَ [سَلامُهُ] دائِماً سَرمَداً.

پس ستایش از آنِ توست، پیوسته و هماهنگ و دنباله‌دار و استوار، و درودت همواره بر فرستاده‌ات باد و سلامت همیشه و جاودانه بر او.

اللهُمَّ اجعَل أوَّلَ يَومي هذا صَلاحاً وَأوسَطَهُ فَلاحاً وَآخِرَهُ نَجاحاً، وَأعوذُ بِكَ مِن يَومٍ أوَّلُهُ فَزَعٌ، وَأوسَطُهُ جَزَعٌ وَآخِرُهُ وَجَعٌ.

خدایا، آغاز امروزم را صلاح، میانه‌اش را رستگاری و پایانش را کامیابی قرار ده. از روزی که آغازش هراس، میانه‌اش بی‌تابی و پایانش درد باشد به تو پناه می‌برم.

اللهُمَّ إنّي أستَغفِرُكَ لكلّ نَذرٍ نَذَرتُهُ وَكُلِّ وَعدٍ وَعَدتُهُ، وَكُلِّ عَهدٍ عاهَدتُهُ ثمّ لَم أفِ بِهِ، وَأسألُكَ في مَظالِمِ عِبادِكَ عِندي فَأيُّما عَبدٍ مِن عَبيدِكَ أو أمَةٍ مِن إمائِكَ كانَت لَهُ قِبَلي مَظلِمَةٌ ظَلَمتُها إياهُ في نَفسِهِ، أو في عِرضِهِ أو في مالِهِ أو في أهلِهِ وَوُلْدِهِ، أو غيبَةٌ اغتَبتُهُ بِها، أو تَحامُلٌ عَلَيهِ بِمَيلٍ أو هَوَىً، أو أنَفَةٍ أو حَميَّةٍ، أو رياءٍ أو عَصَبيَّةٍ، غائِباً كانَ أو شاهِداً، وحَياً كانَ أو مَيِّتاً، فَقَصُرَت يَدي وَضاقَ وُسعي عَن رَدِّها إلَيهِ، والتَحَلُّلِ مِنهُ، فَأسألُكَ يا مَن يَملِكُ الحاجاتِ وَهي مُستَجيبَةٌ لِمَشيئَتِهِ، وَمُسرِعَةٌ إلى إرادَتِهِ أن تُصَلِّيَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأن تُرضيَهُ عَنّي بِما شِئتَ، وَتَهَبَ لي مِن عِندِكَ رَحمَةً إنَّهُ لا تَنقُصُكَ المَغفِرَةُ ولا تَضُرُّكَ المَوهِبَةُ يا أرحَمَ الرَّاحِمينَ.

خدایا، برای هر نذری که کردم و هر وعده‌ای که دادم و هر پیمانی که بستم و به آن وفا نکردم، از تو آمرزش می‌خواهم. دربارهٔ حق بندگانت که بر گردن من است از تو درخواست دارم. اگر مرد یا زنی از بندگانت حقی بر من دارد که در جان، آبرو، مال، خانواده یا فرزندانش به او ستم کرده‌ام، یا پشت سرش بد گفته‌ام، یا از سر جانبداری، هوس، تکبر، غیرت، ریا یا تعصب بر او سخت گرفته‌ام، چه غایب باشد و چه حاضر، چه زنده باشد و چه درگذشته، و دستم کوتاه و توانم برای جبران و طلب بخشش از او اندک است، از تو می‌خواهم، ای کسی که حاجت‌ها در اختیار توست و به خواستت پاسخ می‌دهند و به سوی اراده‌ات می‌شتابند، بر محمد و خاندان محمد درود فرستی، او را به هر گونه که می‌خواهی از من خشنود کنی و از جانب خود رحمتی به من ببخشی. آمرزش چیزی از تو نمی‌کاهد و بخشش زیانی به تو نمی‌رساند، ای مهربان‌ترین مهربانان.

اللهُمَّ أولِني في كُلِّ يَومٍ اثنينِ نِعمَتَينِ مِنكَ ثِنتَينِ، سَعادَةً في أوَّلِهِ بِطاعَتِكَ، وَنِعمَةً في آخِرِهِ بِمَغفِرَتِكَ، يا مَن هُوَالإلهُ وَلا يَغفِرُ الذُّنوبَ سِواهُ.

خدایا، در هر دوشنبه دو نعمت از جانب خود به من عطا کن. در آغاز آن سعادت فرمان‌برداری از تو و در پایان آن نعمت آمرزشت را. ای کسی که معبود تویی و جز تو کسی گناهان را نمی‌آمرزد.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

الحَمدُ للهِ وَالحَمدُ حَقُهُ كَما يَستِحِقُّهُ حَمداً كَثيراً، وَأعوذُ بِهِ مِن شَرِّ نَفسي، إنَّ النَّفسَ لأمّارَةٌ بِالسّوءِ إلاّ ما رَحِمَ رَبّي، وَأعوذُ بِهِ مِن شَرِّ الشَّيطانِ الَّذي يَزيدُني ذَنباً إلى ذَنبي، وَاحتَرِزُ بِهِ مِن كُلِّ جَبّارٍ فاجِرٍ، وَسُلطانٍ جائِرٍ، وَعَدوٍ قاهِرٍ.

ستایش از آن خداست و ستایش حق اوست. او را چنان که سزاوار است، بسیار می‌ستایم. از شرّ نفس خود به او پناه می‌برم، زیرا نفس آدمی بسیار به بدی فرمان می‌دهد، مگر آنجا که پروردگارم رحم کند. از شرّ شیطانی که گناهی بر گناهم می‌افزاید به او پناه می‌برم و در برابر هر گردنکش بدکار، فرمانروای ستمگر و دشمن چیره، به او پناه می‌جویم.

اللهُمَّ اجعَلني مِن جُندِكَ فَإنَّ جُندَكَ هُمُ الغالِبونَ، وَاجعَلني مِن حِزبِكَ فَإنَّ حِزبَكَ هُمُ المُفلِحونَ، وَاجعَلني مِن أوليائِكَ فَإنَّ أوليائكَ لا خَوفٌ عَلَيهِم وَلاهُم يَحزَنون.

خدایا، مرا از سپاهیان خود قرار ده که سپاهیان تو پیروزند. مرا در گروه خود جای ده که گروه تو رستگارند. مرا از دوستان خود گردان که دوستان تو نه بیمی دارند و نه اندوهگین می‌شوند.

اللهُمَّ أصلِـح لي ديني فَإنَّهُ عِصمَةُ أمري، وَأصلِـح لي آخِرَتي فَإنَّها دارُ مَقَرّي وَإلَيها مِن مُجاوَرَةِ اللئامِ مَفَرّي، وَاجعَل الحياةَ زيادَةً لي في كُلِّ خَيرٍ وَالوَفاةَ راحَةً لي مِن كُلِّ شَرٍ اللهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبيّينَ وَتَمامِ عِدَّةِ المُرسَلينَ، وَعَلى آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ وَأصحابِهِ المُنتَجَبينَ، وَهَب لي في الثُّلاثاءِ ثَلاثاً، لاتَدَع لي ذَنباً إلاّ غَفَرتَهُ، وَلا غَمّاً إلاّ أذهَبتَهُ، وَلا عَدوّاً إلاّ دَفَعتَهُ.

خدایا، دینم را سامان ده که نگاهبان کار من است. آخرتم را سامان ده که سرای ماندن من است و از هم‌نشینی فرومایگان به آن پناه می‌برم. زندگی را برایم مایهٔ فزونی هر خیر و مرگ را آسودگی از هر شر قرار ده. خدایا، بر محمد، خاتم پیامبران و کامل‌کنندهٔ شمار فرستادگان، و بر خاندان پاک و پاکیزه و یاران برگزیده‌اش درود فرست. در سه‌شنبه سه چیز به من ببخش. گناهی برایم مگذار مگر آنکه آن را بیامرزی، اندوهی مگر آنکه آن را برطرف کنی و دشمنی مگر آنکه او را از من دور کنی.

بِبِسمِ الله خَيرِ الأَسْماءِ، بِسمِ الله رَبِّ الأرضِ وَالسَّماء أستَدفِعُ كُلَّ مَكروهٍ أوَّلُهُ سَخَطُهُ، وَأستَجلِبُ كُلَّ مَحبوبٍ أوَّلُهُ رِضاهُ، فَاختِم لي مِنكَ بِالغُفرانِ يا وَليَّ الإحسانِ.

به «نام خدا»، که بهترین نام‌هاست، به نام خدا، پروردگار زمین و آسمان، هر ناخوشی را که سرآغازش ناخشنودی اوست از خود دور می‌کنم و هر خواسته‌ای را که سرآغازش خشنودی اوست به سوی خود می‌خوانم. پس کارم را با آمرزشی از جانب خود به پایان برسان، ای صاحب احسان.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

الحَمدُ للهِ الَّذي جَعَلَ اللّيلَ لِباساً وَالنَّومَ سُباتاً، وَجَعَلَ النَّهارَ نُشوراً، لَكَ الحَمدُ أن بَعَثتَني مِن مَرقَدي وَلَو شِئتَ جَعَلتَهُ سَرمَداً، حَمداً دائِماً لا يَنقَطِعُ أبَداً وَلا يُحصي لَهُ الخَلائِقُ عَدَداً.

ستایش از آن خدایی است که شب را پوشش، خواب را آسایش و روز را هنگام برخاستن قرار داد. ستایش تو را که مرا از خوابگاهم برانگیختی، در حالی که اگر می‌خواستی خوابم را جاودانه می‌کردی. ستایشی پیوسته که هرگز پایان نگیرد و آفریدگان شمار آن را درنیابند.

اللهُمَّ لَكَ الحَمدُ أن خَلَقتَ فَسَوَّيتَ وَقَدَّرتَ وَقَضَيتَ وَأمَتَّ وَأحيَيتَ وَأمرَضتَ وَشَفَيتَ وَعافَيتَ وَأبلَيتَ، وَعَلى العَرشِ استَوَيتَ وَعَلى المُلكِ احتَوَيتَ، أدعوكَ دُعاءَ مَن ضَعُفَت وَسيلَتُهُ، وَانقَطَعَت حيلَتُهُ، وَاقتَرَبَ أجَلُهُ، وَتَدانى في الدُّنيا أمَلُهُ، وَاشتَدَّت إلى رَحمَتِكَ فاقَتُهُ، وَعَظُمَت لِتَفريطِهِ حَسرَتُهُ، وَكَثُرَت زَلَّتُهُ وَعَثرَتُهُ، وَخَلُصَت لِوَجهِكَ تَوبَتُهُ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ خاتَمِ النَّبيّينَ وَعَلى أهلِ بَيتِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ، وَارزُقني شَفاعَةَ مُحَمَّدٍ(صلى الله عليه وآله) ، وَلا تَحرِمني صُحبَتَهُ إنَّكَ أنتَ أرحَمُ الرّاحِمينَ.

خدایا، ستایش تو را که آفریدی و سامان دادی، اندازه نهادی و حکم راندی، میراندی و زنده کردی، بیمار کردی و شفا دادی، عافیت بخشیدی و به بلا آزمودی، بر عرش استقرار یافتی و بر قلمرو فرمانروایی احاطه داری. تو را چون کسی می‌خوانم که وسیله‌اش ناتوان شده، چاره‌اش به پایان رسیده، مرگش نزدیک شده، امیدش به دنیا کوتاه گشته، نیازش به رحمتت شدت یافته، حسرتش از کوتاهی‌اش بزرگ شده، لغزش‌ها و زمین خوردن‌هایش فراوان شده و توبه‌اش برای تو خالص گشته است. پس بر محمد، خاتم پیامبران، و خاندان پاک و پاکیزه‌اش درود فرست. شفاعت محمد، که درود خدا بر او و خاندانش باد، را روزی‌ام کن و از همراهی او محرومم مکن، که تو مهربان‌ترین مهربانانی.

اللهُمَّ اقضِ لي في الأربِعاءِ أربَعاً، اجعَل قوَّتي في طاعَتِكَ، وَنَشاطي في عِبادَتِكَ، وَرَغبَتي في ثَوابِكَ، وَزُهدي فيما يوجِبُ لي أليمَ عِقابِكَ، إنَّكَ لَطيفٌ لِما تَشاءُ.

خدایا، در چهارشنبه چهار خواسته‌ام را برآورده کن. نیرویم را در فرمان‌برداری‌ات، شادابی‌ام را در عبادتت، شوقم را در پاداشت و دل‌کندنم را از آنچه کیفر دردناکت را در پی دارد قرار ده. تو هر چه بخواهی با لطف به انجام می‌رسانی.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

الحَمدُ للهِ الَّذي أذهَبَ اللَّيلَ مُظلِماً بِقُدرَتِهِ، وَجاءَ بِالنَّهارِ مُبصِراً بِرَحمَتِهِ، وَكَساني ضيائَهُ وَأنا في نِعمَتِهِ، اللهُمَّ فَكَما أبقَيتَني لَهُ فَأبقِني لأمثالِهِ، وَصَلِّ عَلى النَّبيّ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَلا تَفجَعني فيهِ وَفي غَيرِهِ مِنَ اللَّيالي وَالأيامِ، بِارتِكابِ المَحارِمِ وَاكتِسابِ المَآثِمِ، وَارزُقني خَيرَهُ وَخَيرَ ما فيهِ وَخَيرَ ما بَعدَهُ، وَاصرِف عَنّي شَرَّهُ وَشَرَّ ما فيهِ وَشَرَّ ما بَعدَهُ.

ستایش از آن خدایی است که به قدرتش شب تاریک را برد و به رحمتش روز روشن را آورد و در حالی که از نعمتش برخوردارم، مرا در روشنایی آن پوشاند. خدایا، همان‌گونه که مرا تا این روز زنده نگاه داشتی، تا روزهای همانندش نیز زنده بدار. بر پیامبر، محمد، و خاندانش درود فرست و در این روز و دیگر شب‌ها و روزها مرا با انجام کارهای حرام و به دست آوردن گناهان دچار مصیبت مکن. خیر این روز و خیر آنچه در آن است و خیر پس از آن را روزی‌ام کن و شرّ آن و شرّ آنچه در آن است و شرّ پس از آن را از من بگردان.

اللهُمَّ إنّي بِذِمَّةِ الإسلامِ أتَوَسَّلُ إلَيكَ، وَبِحُرمَةِ القُرآنِ أعتَمِدُ عَلَيكَ، وَبِمُحَمَّدٍ المُصطَفى(صلى الله عليه وآله) أستَشفِعُ لَدَيكَ، فَاعرِفِ اللهُمَّ ذِمَّتي الَّتي رَجَوتُ بِها قضاء حاجَتي، يا أرحَمَ الرَّاحِمينَ.

خدایا، با پناه اسلام به تو روی می‌آورم، به حرمت قرآن بر تو تکیه می‌کنم و محمد برگزیده را، که درود خدا بر او و خاندانش باد، نزد تو شفیع می‌گیرم. خدایا، این پناه مرا که به امید برآورده شدن حاجتم به آن چنگ زده‌ام، منظور بدار، ای مهربان‌ترین مهربانان.

اللهُمَّ اقضِ لي في الخَميسِ خَمساً، لا يَتَّسِعُ لَها إلاّ كَرَمُكَ، وَلا يُطيقُها إلاّ نِعَمُكَ، سَلامَةً أقوى بِها عَلى طاعَتِكَ، وَعِبادَةً أستَحِقُّ بِها جَزيلَ مَثوبَتِكَ، وَسَعَةً في الحالِ مِنَ الرّزقِ الحَلالِ، وَأن تُؤمِنَني في مَواقِفِ الخَوفِ بِأمنِكَ، وَتَجعَلَني مِن طَوارِقِ الهُمومِ وَالغُمومِ في حِصنِكَ، وَصَلِّ عَلى مُحمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَاجعَل تَوَسُّلي بِهِ شافِعاً يَومَ القيامة نافِعاً، إنَّكَ أنتَ أرحَمُ الرَّاحِمينَ.

خدایا، در پنجشنبه پنج خواسته‌ام را برآورده کن که تنها کرم تو گنجایششان را دارد و تنها نعمت‌های تو توان برآوردنشان را. سلامتی‌ای که با آن برای فرمان‌برداری‌ات نیرو بگیرم، عبادتی که با آن سزاوار پاداش فراوانت شوم، گشایشی در زندگی از روزی حلال، امنیتی از جانب تو در موقعیت‌های ترسناک، و پناهی در دژ تو از هجوم نگرانی‌ها و اندوه‌ها. بر محمد و خاندان محمد درود فرست و توسل مرا به او در روز قیامت شفاعتی سودمند قرار ده، که تو مهربان‌ترین مهربانانی.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

به نام خدای بخشندهٔ مهربان.

الحَمدُ للهِ الأولِ قَبلَ الإنشاءِ وَالإحياءِ، وَالآخرِ بَعدَ فَناءِ الأشياءِ، العَليمِ الَّذي لا يَنسى مَن ذَكَرَهُ، وَلا يَنقُصُ مَن شَكَرَهُ، وَلا يَخيبُ مَن دَعاهُ، وَلا يَقطَعُ رَجاءَ مَن رَجاهُ.

ستایش از آن خداست، آن نخستین پیش از آفرینش و جان‌بخشی و آن واپسین پس از نابودی چیزها، آن دانایی که یادکننده‌اش را فراموش نمی‌کند، از نعمت سپاس‌گزارش نمی‌کاهد، خواننده‌اش را ناکام نمی‌گذارد و امید کسی را که به او امید دارد نمی‌بُرد.

اللهُمَّ إنّي اُشهِدُكَ وَكَفى بِكَ شَهيداً، وَاُشهِدُ جَميعَ مَلائِكَتِكَ وَسُكَّانَ سَماواتِكَ وَحَمَلَةَ عَرشِكَ، وَمَن بَعَثتَ مِن أنبيائِكَ وَرُسُلِكَ، وَأنشَأتَ مِن أصنافِ خَلقِكَ، أنّي أشهَدُ أنَّكَ أنتَ اللهُ لا إلهَ إلاّ أنتَ وَحدَكَ لا شَريكَ لَكَ، وَلا عَديلَ وَلا خُلفَ لِقَولِكَ وَلا تَبديلَ، وَأنَّ مُحَمَّداً(صلى الله عليه وآله) عَبدُكَ وَرَسولُكَ أدّى ما حَمَّلتَهُ إلى العِبادِ، وَجاهَدَ في الله عَزَّ وَجلَّ حَقَّ الجِهادِ، وَأنَّهُ بَشَّرَ بِما هُوَحَقٌ مِنَ الثَّوابِ، وَأنذَرَ بِما هُوَصِدقٌ مِنَ العِقابِ.

خدایا، تو را گواه می‌گیرم و گواهی تو بس است. همهٔ فرشتگانت، ساکنان آسمان‌هایت، حاملان عرشت، پیامبران و فرستادگانی را که برانگیخته‌ای و گونه‌های آفریدگانت را که پدید آورده‌ای گواه می‌گیرم که گواهی می‌دهم تو خدایی و معبودی جز تو نیست. یگانه‌ای و شریک و همتایی نداری و در سخنت خلاف و تبدیلی نیست. و گواهی می‌دهم که محمد، که درود خدا بر او و خاندانش باد، بنده و فرستادهٔ توست. آنچه بر عهده‌اش نهادی به بندگان رساند و در راه خدای عزیز و بزرگ چنان که سزاوار بود جهاد کرد. او به پاداشی که حق است مژده داد و از کیفری که راست است بیم داد.

اللهُمَّ ثَبِّتني عَلى دينِكَ ما أحيَيتَني، وَلا تُزِغ قَلبي بَعدَ إذ هَدَيتَني، وَهَب لي مِن لَدُنكَ رَحمَةً إنَّكَ أنتَ الوَهّابُ ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَعَلى آل مُحَمَّدٍ وَاجعَلني مِن أتباعِهِ وَشيعَتِهِ، وَاحشُرني في زُمرَتِهِ، وَوَفِّقني لأداءِ فَرضِ الجُمُعاتِ، وَما أوجَبتَ عَلَيَّ فيها مِن الطّاعاتِ، وَقَسَمتَ لأهلِها مِنَ العَطاءِ في يَومِ الجَزاءِ، إنَّكَ أنتَ العَزيزُ الحَكيمُ.

خدایا، تا زنده‌ام مرا بر دین خود استوار بدار و پس از آنکه هدایتم کردی، دلم را منحرف مکن. از جانب خود رحمتی به من ببخش که تو بسیار بخشنده‌ای. بر محمد و خاندان محمد درود فرست و مرا از پیروان و شیعیانش قرار ده و در گروه او محشور کن. توفیقم ده تا واجب نمازهای جمعه و فرمان‌برداری‌هایی را که در آنها بر من واجب کرده‌ای به جا آورم و از عطایی که در روز جزا برای اهل آن مقرر کرده‌ای بهره‌مند شوم، که تو توانای شکست‌ناپذیر و حکیمی.